RADA MINISTROW

Rada Ministrow zaakceptowala na dzisiejszym posiedzeniu kierunki prywatyzacji w 1997 r. oraz projekt ustawy o funduszach inwestycyjnych.

Rada Ministrow przyjela rowniez strategie umacniania systemu bankowego w Polsce i program prywatyzacji bankow z udzialem kapitalowym Skarbu Panstwa do 2000 r. .

Rzad przyjal projekt nowelizacji ustawy o zatrudnieniu i przeciwdzialaniu bezrobociu.

Rada Ministrow przyjela dzis kierunki prywatyzacji w 1997 r.

Realizowany od 1990 roku proces przeksztalcen wlasnosciowych doprowadzil do istotnych zmian struktury wlasnosci w gospodarce. W wyniku prywatyzacji oraz powstawania i rozwoju firm prywatnych struktura wlasnosciowa gospodarki, struktura zatrudnienia, jak tez struktura tworzenia PKB w ujeciu wlasnosciowym zmienily sie na korzysc sektora prywatnego. Przeksztalcenia struktury wlasnosciowej byly w ostatnich latach jednym z glownych czynnikow wplywajacych na sytuacje gospodarcza Polski. Wysokie tempo wzrostu PKB nie byloby mozliwe, gdyby nie dokonano tych zmian. Pomimo osiagniec, prywatyzacja polskiej gospodarki nie przekroczyla jeszcze punktu krytycznego. Udzial sektora publicznego w naszej gospodarce jest nadal wysoki i nie odpowiada standardom gospodarki rynkowej. Zmiana tego stanu wymaga zintesyfikowania procesow prywatyzacji. Dlatego polityka prywatyzacyjna rzadu w 1997 r. bedzie zmierzac do:

• utrwalenia wysokiej dynamiki wzrostu gospodarczego,
• przyspieszenia tempa prywatyzacji,
• wspomagania innych reform instytucjonalnych, zwlaszcza reformy systemu emerytalno-rentowego.

Mozliwosci prywatyzacji uzaleznione beda od:

• przeksztalcenia w jednoosobowe spolki Skarbu Panstwa ok. 240 duzych przedsiebiorstw panstwowych,
• wlaczenia w proces prywatyzacji takich sektorow jak: energetyka, telekomunikacja, chemia nawozow sztucznych, chemia ciezka, petrochemia, przemysl spirytusowy,
• decyzji dotyczacych uruchomienia innych programow prywatyzacyjnych (rekompensaty dla emerytow i rencistow oraz pracownikow sfery budzetowej, reforma systemu emerytalno-rentowego), ktore ograniczac beda dostepnosc zasobow do prywatyzacji kapitalowej.

GLOWNE PROGRAMY PRYWATYZACYJNE

A) Programy kontynuowane

1) Prywatyzacja kapitalowa

Bedzie prowadzona w nastepujacych branzach:

• farmaceutycznej, chemicznej, wytwarzania energii cieplnej, produkcji artykulow spozywczych i napojow, produkcji maszyn i urzadzen, materialow budowlanych, srodkow transportu oraz handlu. W 1997 r. przewiduje sie takze rozpoczecie procesu demonopolizacji i prywatyzacji w sektorze telekomunikacji.

Prywatyzacja kapitalowa obejmie w 1997 r. okolo 120 przedsiebiorstw, w tym 5 w drodze oferty publicznej. Planuje sie rowniez sprzedaz akcji/udzialow w ok. 50 spolkach, w ktorych Skarb Panstwa posiada czesciowe pakiety. Przedmiotem prywatyzacji kapitalowej beda przedsiebiorstwa i jednoosobowe spolki Skarbu Panstwa o relatywnie duzej wartosci oraz dobrej sytuacji ekonomicznej.

Podstawowymi kryteriami wyboru inwestora w procesie prywatyzacji kapitalowej beda:

• cena za akcje i warunki platnosci,
• pakiet inwestycyjny, czyli program rozwoju spolki w ujeciu rzeczowym i finansowym,
• proeksportowy charakter inwestycji,
• pakiet socjalny, czyli zobowiazania inwestorow wobec pracownikow,
• zgodnosc zobowiazan inwestorow z normami UE i OECD,
• pakiet srodowiskowy, czyli zobowiazania inwestora na rzecz ochrony srodowiska naturalnego,
• sprzyjanie konkurencji i przeciwdzialanie monopolowi w branzy.

Rzad bedzie kontynuowal dzialania majace na celu doskonalenie metod i technik prywatyzacji kapitalowej: oferty publicznej, zaproszenia do rokowan lub laczenia tych dwoch metod. Rozwijana bedzie takze sprzedaz metoda przetargu.

2) Prywatyzacja bezposrednia

W 1997r. prywatyzacja metoda bezposrednia obejmie ok. 200-300 przedsiebiorstw panstwowych. Sprzedaz przedsiebiorstw bedzie ukierunkowana zarowno na inwestorow krajowych, jak i zagranicznych, z tym, ze w przypadku inwestorow krajowych zaplata za przedsiebiorstwo bedzie mogla byc dokonywana w ratach, a przeniesienie wlasnosci nastapi niezwlocznie po podpisaniu umowy.

Do odplatnego korzystania kierowane beda tylko przedsiebiorstwa panstwowe w dobrym stanie finansowym oraz przedsiebiorstwa nie wymagajace znacznych nakladow na modernizacje i rozwoj, zapewniajace splacanie rat kapitalowych i oplat dodatkowych do Skarbu Panstwa.

3) Narodowe Fundusze Inwestycyjne

Program NFI bedzie realizowany w 1997 r. poprzez:

• przygotowanie do wprowadzenia akcji NFI do obrotu gieldowego (planowanym terminem pierwszych notowan akcji NFI na gieldzie jest pierwsze polrocze 1997 r.),
• monitoring NFI i spolek oraz wykonywanie wobec nich funkcji wlascicielskich,
• prace nad rozszerzeniem regulowanego rynku pozagieldowego dla spolek,
• dzialalnosc informacyjna, edukacyjna i promocyjna.

4) Zamiana wierzytelnosci na akcje/udzialy w spolkach

Z tej formy przeksztalcen wlasnosciowych skorzystano dotychczas w 8 przypadkach. Zaklada sie, ze w przyszlym roku zostanie objetych nia kilkanascie podmiotow gospodarczych. Z inicjatywa wystepuja dluznicy i wierzyciele.

5) Program Stabilizacja-Restrukturyzacja-Prywatyzacja

W 1997 r. kontynuowane bedzie wdrazanie programu SRP. Poczatkowo bedzie to program pilotazowy i jego rozszerzenie nastapi po zebraniu pozytywnych doswiadczen.

6) Prywatyzacja mienia rolnego Skarbu Panstwa

Wiaze sie to rowniez z restrukturyzacja, rozwiazywaniem problemow zadluzenia oraz wspieraniem aktywnych form zwalczania bezrobocia wsrod bylych pracownikow PGR.

B) Programy przewidywane do realizacji

1) Reprywatyzacja

W przypadku wejscia w zycie z dniem 1 stycznia 1997 r. ustawy o rekompensatach z tytulu utraty mienia przejetego z naruszeniem prawa na podstawie przepisow wydanych w latach 1944-1962 jej realizacja rozpocznie sie poprzez:

• emisje bonow rekompensacyjnych,
• stworzenie systemu wydawania bonow rekompensacyjnych i obrotu tymi bonami na zasadzie umow zawieranych przez MPW z bankami,
• przeprowadzenie przez MPW, we wspolpracy ze srodkami masowego przekazu, akcji informacyjnej nt. zasad i trybu przyznawania rekompensat,
• przeprowadzenie szkolen pracownikow administracji wojewodzkiej, ktorzy beda wykonywac zadania wynikajace z ustawy,
• rozpoczecie rozpatrywania w trybie administracyjnym wnioskow dawnych wlascicieli o przyznanie rekompensaty (liczba tych wnioskow szacowana jest na ok. 200 tys., przy czym termin ich zgloszenia uplywa po 18 miesiacach od dnia wejscia w zycie ustawy),
• wydawanie bonow rekompensacyjnych osobom, ktorym zostana one przyznane w mysl ostatecznej decyzji administracyjnej,
• zbycie w drodze przetargu za bony rekompensacyjne czesci akcji/udzialow Skarbu Panstwa, znajdujacych sie w tzw. rezerwie reprywatyzacyjnej.

2) Rekompensaty dla emerytow i sfery budzetowej

Program ten realizowany bedzie w zwiazku z wykonaniem zobowiazan panstwa wobec obywateli, wynikajacych z orzeczen Trybunalu Konstytucyjnego oraz innych ustaw. W 1997 r. , po uchwaleniu przez Sejm odpowiedniej ustawy, rzad:

• zorganizuje przetarg w celu wylonienia biura maklerskiego do obslugi realizacji ustawy,
• sporzadzi listy wszystkich uprawnionych do otrzymania rekompensat,
• dokona emisji oraz dystrybucji swiadectw rekompensacyjnych,
• przedstawi liste przesiebiorstw przeznaczonych do prywatyzacji w 1997 r. - z zalozeniem, ze czesc akcji prywatyzowanych przedsiebiorstw panstwowych i jednoosobowych spolek Skarbu Panstwa winna stanowic majatkowa podstawe dla emitowanych swiadectw rekompensacyjnych.

3) Fundusze emerytalne

Prowadzone w 1996 r. konsultacje spoleczne wskazuja na potrzebe stworzenia dodatkowego filara ubezpieczen emerytalno-rentowych w postaci prywatnych funduszy emerytalnych.

Zasilenie reformy systemu emerytalno-rentowego zasobami majatku panstwowego moze polegac m. in.na:

• sfinansowaniu przychodami ze sprzedazy tego majatku deficytu FUS, wynikajacego z przejscia czesci ubezpieczonych do funduszy emerytalnych, co spowoduje spadek dochodow FUS,
• zrekompensowaniu roszczen emerytalnych osob juz pracujacych i przystepujacych do funduszy emerytalnych, wynikajacych z zaplaconych skladek ZUS; w tym celu przekazana zostanie czesc akcji spolek przeznaczonych na wsparcie reformy.

W 1997 r. kontynuowane beda prace nad regulacjami prawnymi okreslajacymi zasady tworzenia i dzialania funduszy emerytalnych. Prowadzone beda takze dzialania organizacyjne majace na celu uruchomienie funduszy.

Wykonanie wielu programow prywatyzacyjnych jest jednoznacznie uzaleznione od komercjalizacji okolo 200 przedsiebiorstw, co pozwoli zrealizowac program rekompensat, reprywatyzacji czy prywatyzacji kapitalowej w rozmiarze planowanym przez Rade Ministrow.

Po omowieniu tego punktu, ktory byl ostatnim wniesionym na posiedzenie Rady Ministrow przez ministra przeksztalcen wlasnosciowych w zwiazku z likwidacja jego urzedu, premier Wlodzimierz Cimoszewicz przekazal wyrazy uznania ministrowi Wieslawowi Kaczmarkowi z powodu jego dokonan w ciagu blisko 3-letniej pracy na stanowisku szefa MPW.

Rada Ministrow przyjela projekt ustawy o funduszach inwestycyjnych.

Proponowana ustawa wychodzi naprzeciw potrzebom polskiego rynku kapitalowego z uwzglednieniem procesow dostosowawczych do systemu prawnego Unii Europejskiej.

Analiza funkcjonowania funduszy inwestycyjnych na swiecie wskazuje, ze sa to wielkie instytucje finansowe o statusie osob prawnych, lokujace kapitaly anonimowych uczestnikow, ktorzy sa pozyskiwani na zasadach rynkowych, tj. przez zapewnienie im atrakcyjnych lokat. Takie fundusze dominuja na rynkach i do takiego kierunku rozwoju tych instytucji powinna byc dostosowana polska regulacja

Wylacznym przedmiotem dzialalnosci funduszy inwestycyjnych jest lokowanie srodkow pienieznych, zebranych publicznie, w papiery wartosciowe i inne prawa majatkowe przy jednoczesnym przestrzeganiu zasady ograniczania ryzyka inwestycyjnego.

Regulacje dotyczace funduszy zbiorowego inwestowania typu otwartego opieraja sie na kilku generalnych zasadach:

• funduszem zbiorowego inwestowania jest taki podmiot, ktorego wylacznym przedmiotem dzialalnosci jest zbiorowe inwestowanie w zbywalne instrumenty finansowe,
• fundusze zbiorowego inwestowania oferuja swoje jednostki uczestnictwa w sposob publiczny,
• fundusze zbiorowego inwestowania kieruja sie w swej dzialalnosci zasada ograniczania ryzyka,
• emitowane przez fundusze zbiorowego inwestowania jednostki uczestnictwa sa na zadanie uczestnikow funduszu odkupywane (umarzane) z aktywow funduszu,
• funkcje zarzadzania funduszem sa oddzielone od funkcji przechowywania aktywow funduszu,
• aktywa funduszu przechowywane sa przez podmiot odrebny od funduszu inwestycyjnego,
• podmiot zarzadzajacy funduszem i podmiot przechowujacy aktywa funduszu dzialaja w sposob niezalezny i wylacznie w interesie uczestnikow funduszu inwestycyjnego.

W projekcie ustawy przyjeto rozwiazanie, ze organem funduszu inwestycyjnego bedzie towarzystwo funduszy inwestycyjnych. Jego kompetencje obejmuja zarzadzanie funduszem i reprezentowanie w stosunkach z osobami trzecimi. Fundusz inwestycyjny bedzie nowym typem osoby prawnej i dopuszczenie do ustanowienia jego organem osoby prawnej nie stoi w sprzecznosci z innymi przepisami prawa. Ustanowienie osoby prawnej organem zarzadzajacym innej osoby prawnej jest stosowane w ustawodawstwach wielu panstw, np. Stanow Zjednoczonych.

Utworzenie towarzystwa funduszy inwestycyjnych i funduszu inwestycyjnego jako dwoch odrebnych osob prawnych, bedacych wlascicielami dwoch odrebnych majatkow, pozwala na odejscie od dotychczasowych rozwiazan, zgodnie z ktorymi jedna osoba prawna (towarzystwo) dysponowala srodkami wlasnymi oraz wniesionymi przez uczestnikow funduszu. Powodowalo to szereg trudnych do rozwiazania watpliwosci, dotyczacych zagadnien odpowiedzialnosci za zobowiazania oraz kwestii roszczen i praw wlasnosci.

Fundusze inwestycyjne sa instytucjami zaufania publicznego, gdyz gromadza oszczednosci milionow obywateli oraz wolne srodki pieniezne innych podmiotow. Srodki te powinny byc lokowane w sposob mozliwie pewny i bezpieczny. Szczegolnie istotne jest w zwiazku z tym prawidlowe zarzadzanie funduszami, zapewniajace racjonalne dokonywanie lokat. Ogromne rozproszenie uczestnikow i specyfika dzialalnosci polegajacej na zarzadzaniu funduszem inwestycyjnym, wymagajacej wiedzy o charakterze specjalistycznym powoduja, ze nierealne jest sprawowanie skutecznej kontroli nad prawidlowoscia zarzadzania bezposrednio przez uczestnikow.

Dlatego tez do nadzoru i kontroli dzialan zarzadzajacego funduszem oraz samego funduszu powolane sa zgodnie z praktyka innych panstw: organ panstwowy - Komisja Papierow Wartosciowych i Gield oraz bank-depozytariusz. Ponadto, w celu zwiekszenia bezpieczenstwa funkcjonowania funduszy przyznano przewodniczacemu Komisji Papierow Wartosciowych i Gield uprawnienia prokuratora w sprawach cywilnych, zwiazanych z tworzeniem i zarzadzaniem funduszami.

Wykreowano trzy podstawowe typy funduszy inwestycyjnych:

• 1) fundusz inwestycyjny otwarty i specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty,
• 2) fundusz inwestycyjny zamkniety,
• 3) fundusz inwestycyjny mieszany.

Fundusze te roznia sie miedzy soba prawami przywiazanymi do tytulow uczestnictwa oraz mozliwosciami w zakresie dokonywania lokat, co wiaze sie bezposrednio ze stopniem ryzyka.

W projekcie ustawy zamieszczono przepisy nowelizujace ustawy o podatkach dochodowym od osob fizycznych i prawnych. Zalozono, ze fundusz inwestycyjny powinien charakteryzowac sie "obojetnoscia" podatkowa dla jego uczestnikow. Oznacza to, ze z ich punktu widzenia nie powinno byc zadnych roznic w wysokosci obiazen podatkowych, niezaleznie od tego czy dokonuja inwestycji poprzez fundusz, czy tez nabywaja bezposrednio takie same papiery wartosciowe i prawa majatkowe jak fundusz inwestycyjny. Dlatego tez proponuje sie zwolnienie od podatku dochodowego funduszu inwestycyjnego, jako osoby prawnej, ktora tworzona jest w celu umozliwienia wspolnego inwestowania drobnym, nieprofesjonalnym inwestorom. Proponuje sie rowniez zwolnienie od podatku dochodowego wszelkich dochodow uzyskiwanych przez osoby fizyczne z tytulu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych i powierniczych.

Rada Ministrow wydala rozporzadzenie w sprawie ustalenia listy przedsiebiorstw panstwowych, wobec ktorych zadania i kompetencje organu zalozycielskiego wykonuje minister skarbu panstwa, oraz listy przedsiebiorstw, wobec ktorych zadania i kompetencje organu zalozycielskiego wykonuja inne niz minister skarbu panstwa organy administracji rzadowej, a takze w sprawie szczegolowych zasad i trybu przejecia przez wojewodow i ministra skarbu panstwa zadan i kompetencji organu zalozycielskiego.

Rozporzadzenie jest aktem wykonawczym do ustawy z 8 sierpnia 1996 r. - Przepisy wprowadzajace ustawy reformujace funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej. Reguluje zagadnienia zwiazane ze zmianami organow zalozycielskich przedsiebiorstw panstwowych. Generalna zasada jest wykonywanie od 1 pazdziernika 1996 r. zadan i kompetencji organow zalozycielskich wobec przedsiebiorstw panstwowych przez wojewodow. Rozporzadzenie okresla, na mocy delegacji ustawowej, wyjatki od zasady generalnej.

Rada Ministrow okresla liste 92 przedsiebiorstw panstwowych, wobec ktorych zadania i kompetencje organu zalozycielskiego wykonuje minister skarbu panstwa. Wpisujac poszczegolne przedsiebiorstwa na te liste kierowano sie nastepujacymi kryteriami:

• charakterem przedsiebiorstwa i jego agend,
• wymogami bezpieczenstwa spolecznego lub gospodarczego,
• szczegolnym znaczeniem dla podstawowych wartosci kultury narodowej.

W rozporzadzeniu wymienione sa rowniez przedsiebiorstwa panstwowe, dla ktorych przez pewien czas zadania i kompetencje organu zalozycielskiego wypelniac beda inne organy administracji rzadowej niz wojewodowie i minister skarbu panstwa. Lista ta zawiera tylko te przedsiebiorstwa, ktore w przeswiadczeniu organow zalozycielskich powinny pozostac pod nadzorem naczelnych oraz centralnych organow administracji rzadowej z powodu silnego zaawansowania procesow prywatyzacyjnych lub naprawczych. Uzasadnione jest to koniecznoscia dokonczenia restrukturyzacji tych przedsiebiorstw na dotychczasowym szczeblu organizacyjnym. Okres sprawowania nadzoru przez te organy - z reguly organy zalozycielskie - nie siega dalej niz do 30 czerwca 1997 r., a lista obejmuje ok. 130 przedsiebiorstw.

Rozporzadzenie reguluje takze zasady i tryb przekazywania zadan i kompetencji organu zalozycielskiego wojewodom i ministrowi skarbu panstwa przez dotychczasowych ich wykonawcow. Znajduje sie tez w nim przepis tworzacy podstawe prawna dokonania przez GUS zmian w Rejestrze Gospodarki Narodowej REGON, w zwiazku z reforma centrum administracyjnego i gospodarczego rzadu.

Rada Ministrow wydala rozporzadzenie w sprawie zakresu, zasad i trybu przejmowania skladnikow mienia, wierzytelnosci i zobowiazan jednostek organizacyjnych, przejmowanych przez wojewodow.

Rozporzadzenie zwiazane jest z dokonywana reforma centrum administracyjnego i gospodarczego. Jest realizacja delegacji zawartej w art 74 ust. 2 ustawy z 8 sierpnia o zmianie niektorych ustaw naruszajacych funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej.

Rozporzadzenie okresla zakres, zasady i tryb przyjmowania przez wojewodow (bez podporzadkowania podporzadkowanych im jednostek organizacyjnych):

• terenowych jednostek Panstwowej Inspekcji Handlowej (okregowych inspektoratow i oddzialow),
• oddzialow wojewodzkich Panstwowej Sluzby Ochrony Zabytkow,
• kuratoriow oswiaty.

Przekazanie i przejecie skladnikow mienia oraz wierzytelnosci nastepuje na podstawie protokolu zdawczo-odbiorczego podpisanego przez obie strony. Stwierdzenie nabycia zarzadu nieruchomosci nastepuje na podstawie decyzji kierownika urzedu rejonowego, wydanej na podstawie prawa jednostki organizacyjnej do nieruchomosci(ustalonej 30 wrzesnia 1966 r.).

Przejmowane przez wojewodow jednostki przeprowadza na dzien przejecia inwentaryzacje:

• srodkow pienieznych, akcji, obligacji i innych papierow wartosciowych oraz wszelkich rzeczowych skladnikow obrotowych i trwalych,
• naleznosci, pozyczek i zobowiazan,
• skladnikow ujetych jedynie w ewidencji ilosciowej, a bedacych wlasnoscia innych jednostek.

Udokumentuja wyniki tej inwentaryzacji i dokonaja porownania z zapisami ksiag rachunkowych.

Wycenia aktywa i pasywa oraz ustala ostateczny wynik finansowy.

Dotychczasowe zobowiazania i wierzytelnosci przejmowanych organizacji pozostaja nimi nadal.

Rada Ministrow przyjela rozporzadzenie w sprawie dokonania przeniesien niektorych dochodow i wydatkow, okreslonych w ustawie budzetowej na 1996 r.

Rozporzadzenie to jest zwiazane z reforma funkcjonowania gospodarki i administracji panstwowej. Z dniem 1 pazdziernika wchodza w zycie ustawy o urzedzie ministra Skarbu Panstwa i o Komitecie Integracji Europejskiej. Traci moc ustawa z dnia 13 lipca 1990 r. o utworzeniu urzedu ministra przeksztalcen wlasnosciowych. Nadzor nad Urzedem Ochrony Panstwa przejmuje prezes Rady Ministrow. W zwiazku z tym przeniesione zostaja dochody i wydatki budzetowe w celu umozliwienia pobierania dochodow i realizowania wydatkow budzetu panstwa, niezbednych do funkcjonowania urzedu ministra Skarbu Panstwa, Urzedu Ochrony Panstwa, a takze sprawowania nadzoru nad UOP i utworzenia Kolegium do Spraw Sluzb Specjalnych.

Rada Ministrow przyjela strategie umacnia systemu bankowego w Polsce.

Istota strategii umacniania systemu bankowego w Polsce jest okreslenie dzialan, ktore zapewnia jego stabilna pozycje w okresie integrowania sie z jednolitym rynkiem europejskim. Celem glownym jest poprawa obslugi klientow, obnizenie jej kosztow oraz poprawa bezpieczenstwa systemow. Skuteczna konkurencja bankow krajowych z zagranicznymi instytucjami finansowymi jest m.in. wzmocnienie kapitalowe sektora bankowego. Podniesienie kapitalizacji calego sektora bankowego oraz zwiekszenie stopnia koncentracji w ramach tego sektora, wzmocnienie bezpieczenstwa systemu bankowego i konkurencyjnosci polskich bankow, rozwoj bankowosci specjalistycznej oraz prywatyzacja bankow nalezacych do Skarbu Panstwa, a takze kontrolowanych przez inne instytucje centralne, w tym rowniez NBP, stworza bankom krajowym warunki do podjecia kompleksowych dzialan majacych sprostac potrzebom finansowym podmiotow krajowych. Pozwoli to rowniez dzialac wedlug regul zagranicznej konkurencji.

Srodki wzmocnienia kapitalowego bankow to:

• dodatkowa emisja akcji,
• akumulacja kapitalu,
• wstrzemiezliwa i ustabilizowana polityka dywidendy wobec bankow bedacych wlasnoscia Skarbu Panstwa,
• dostosowana do celow polityki pienieznej polityka rezerw obowiazkowych i celowych NBP.

Glownym instrumentem pozyskiwania kapitalu spoza sektora bankowego jest prywatyzacja. Rzad bedzie prowadzil tez polityke, ktora stworzy sprzyjajace warunki dla pozyskania zainteresowania zagranicznych inwestorow, funduszy powierniczych i emerytalnych jako zrodla kapitalu dla polskich bankow. Szczegolny nacisk zostanie polozony na zintensyfikowanie prac prowadzonych przez Ministerstwo Wspolpracy Gospodarczej z Zagranica, majacych na celu zainteresowanie srodowisk polonijnych inwestycjami w polski system bankowy. Wzmacnianie kapitalowe sektora bankowego odbywac sie bedzie zarowno przez inwestycje bezposrednie kapitalu zagranicznego, w formie obejmowania duzych pakietow akcji przez podmioty zagraniczne oraz poprzez inwestycje portfelowe, w formie mniejszosciowych lokat kapitalu zagranicznego w akcji bankow. Proces podwyzszania kapitalow wlasnych bankow moze odbywac sie rowniez poprzez przeznaczanie znacznej czesci zysku na powiekszanie funduszy wlasnych oraz poprzez dodatkowe emisje akcji, przeznaczonych dla inwestorow krajowych i zagranicznych. Wysokosc dywidendy bedzie powiazana przede wszystkim z realizacja programow rozwojowych bankow. W celu dalszego zwiekszenia sklonnosci do oszczedzania w walucie krajowej i oslabienia przyrostow depozytow dewizowych, bedzie sie zmierzac do zmniejszania dysproporcji pomiedzy stopa rezerwy obowiazkowej od depozytow zlotowych i walutowych. Obnizanie stop rezerwy obowiazkowej bedzie scisle uzaleznione od sytuacji pienieznej na rynku.

Rzad i NBP prowadza stabilna polityke wobec systemu finansowego, co jest jedna z podstaw jego bezpieczenstwa. Niezaleznie od tego dzialania w tym kierunku powinny koncentrowac sie przede wszystkim na: eliminowaniu bankow o slabej kondycji finansowej, wzmocnieniu pozycji nadzoru bankowego, ugruntowaniu niezaleznej pozycji banku centralnego, wzmocnieniu kapitalowym Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, ale jednoczesnie na zwiekszonym dostepie do odpowiedniej technologii informatycznej i telekomunikacyjnej, dzieki ktorej mozna zwiekszyc konkurencyjnosc, proces identyfikacji ryzyka i zarzadzania bankiem. Niezwykle istotna sprawa jest rowniez opracowanie nowego Prawa bankowego, uwzgledniajacego harmonizacje z prawem Unii Europejskiej i ustalenie okresow dostosowawczych.

Podjete przez rzad i NBP dzialania w celu wzmocnienia konkurencyjnosci polskich bankow beda koncentrowaly sie na: prowadzeniu wlasciwej polityki licencjowania, wspieraniu procesow konsolidacyjnych, przygotowaniu rozwiazan prawnych, pozwalajacych na efektywny rozwoj bankow.

Wraz z rozwojem gospodarki wzrasta zapotrzebowanie na roznego rodzaju uslugi bankowe, co wymaga tworzenia bankowosci specjalistycznej. Szczegolnie wazne jest powstanie i rozwoj bankowosci wyspecjalizowanej w obsludze budownictwa mieszkaniowego. Konieczne jest takze wypracowanie zasad i warunkow powiazan bankow z instytucjami ubezpieczeniowymi i roznego rodzaju funduszami. Rzad i NBP podjely juz inicjatywe ustawodawcza w celu stworzenia odpowiednich regulacji prawnych, uwzgledniajacych specyfike dzialania tych instytucji.

Rada Ministrow przyjela rowniez program prywatyzacji bankow z udzialem kapitalowym Skarbu Panstwa - do 2000 roku.

Program zaklada:

• 1. Prywatyzacje indywidualna Powszechnego Banku Kredytowego SA.
• 2. Prywatyzacje indywidualna Banku Zachodniego SA.
• 3. Prywatyzacje indywidualna Banku Handlowego SA.
• 4. Prywatyzacje grupy bankowej PeKaO SA.
• 5. Sprzedaz pozostajacych nadal w rekach Skarbu Panstwa pakietow akcji "resztowek" Banku Przemyslowo-Handlowego SA w Krakowie i Banku Gdanskiego SA w Gdansku.
• 6. Prywatyzacje Banku Gospodarki Zywnosciowej SA.
• 7. Przeksztalcenia i prywatyzacje w dalszej perspektywie (po przeprowadzeniu studium diagnostycznego) Powszechnej Kasy Oszczednosci BP.

Jest to program bardzo wymagajacy, gdyz dotyczy najwiekszych polskich bankow. Dobrze byloby, aby program ten zostal wsparty srodkami Polskiego Funduszu Prywatyzacji Bankow, ktory powstal z przeksztalcenia Funduszu Stabilizacji Zlotego, na wykup kapitalu i odsetek od obligacji restrukturyzacyjnych , przekazanych bankom komercyjnym.

Rada Ministrow przyjela projekt ustawy o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdzialaniu bezrobociu.

Projekt przewiduje wprowadzenie w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. nastepujacych podstawowych zmian merytorycznych:

• 1.Wydluzenie ze 180 do 270 dni okresu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, lub wykonywania pozarolniczej dzialalnosci, wymaganych do nabycia przez bezrobotnego prawa do zasilku.

  2. Podwyzszenie z polowy do wysokosci najnizszego wynagrodzenia - wynagrodzenia lub dochodu, stanowiacego podstawe oplacania skladki na Fundusz Pracy, a tym samym okresu, od ktorego zalezy nabycie prawa i okres pobierania zasilku.

  3. Zniesienie mozliwosci uzyskiwania przez bezrobotnych wynagrodzenia lub dochodu z tytulu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (obecnie bez utraty statusu bezrobotnego i prawa do zasilku mozna uzyskiwac wynagrodzenie lub dochod w wysokosci do polowy najnizszego wynagrodzenia).

W lipcu br. ze 128,4 zarejestrowanych bezrobotnych uprawnionych do zasilku, 45,3 tys. (35,3 proc.) wykonywalo przed zarejestrowaniem prace przez okres krotszy niz 270 dni. Wynagrodzenie lub dochod za prace, stanowiace podstawe wymiaru skladki na ubezpieczenie i Fundusz Pracy 21,3 tys. osob (16,6 proc.) byly nizsze od najnizszego wynagrodzenia. Jednym z glownych powodow takiej sytuacji jest to, ze kwota wyplacanych zasilkow przez okres 12 miesiecy jest trzykrotnie wyzsza od minimalnego wynagrodzenia lub dochodu (stanowiacego podstawe wymiaru skladki na Fundusz Pracy), wymaganego do uzyskania prawa do zasilku w okresie 6 miesiecy. Obecnie bezrobotny pobierajacy zasilek w wysokosci 291,60 zl (lub nawet wyzszy) moze uzyskiwac rownoczesnie wynagrodzenie w wysokosci do 184,99 zl, czyli lacznie 476,59 zl. W tej sytuacji bezrobotni ci nie sa czesto zainteresowani podejmowaniem pracy w wyzszym wymiarze godzin, gdyz pracujac np. na 1/3 etatu osiagaja dochody wyzsze niz wielu pracownikow zatrudnionych w pelnym wymiarze czasu pracy.

W projekcie ustawy proponuje sie ponadto m.in.:

• przyznawanie prawa do zasilku po uplywie 7 dni od dnia zarejestrowania sie bezrobotnego w rejonowym urzedzie pracy,
• sankcje w postaci karencji przy wyplacie zasilku i skracaniu okresu jego wyplacania, jesli rozwiazanie pracy nastepuje przez pracodawce bez wypowiedzenia z winy pracownika (dyscyplinarne 180 dni), albo tez w przypadku wypowiedzenia praze pracownika (90 dni karencj), jezeli mialo to miejsce nie tylku u ostatniego pracodawcy, ale w okresie 6 miesiecy przed zarejestrowaniem sie bezrobotnego w rejonowym urzedzie pracy. Obecnie wystarczy zawrzec umowe np. na 7 dni, aby przewidziane w ustawie sankcje z tytulu "dyscyplinarnego zwolnienia" lub wypowiedzenia umowy przez pracownika - nie byly stosowane. Proponuje sie tez, aby analogiczna sankcja przy rozwiazywaniu stosunku pracy za wypowiedzeniem przez pracownika (90 dni) byla stosowana takze w przypadku rozwiazywania stosunku pracy na mocy porozumienia stron (z wyjatkiem, gdy rozwiazanie to nastapi z powodu upadlosci, likwidacji przedsiebiorstwa lub zmniejszenie zatrudnienia z przyczyn dotyczacych pracodawcy),
• utrate na 3 miesiace statusu bezrobotnego, jesli dana osoba nie stawila sie w w rejonowym urzedzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomila w ciagu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawienia sie albo odmowila poddania sie badaniom lekarskim, majacym na celu ustalenie zdolnosci do pracy.

Projektowane zmiany powinny przyczynic sie do silniejszej motywacji do wykonywania pracy przez jak najdluzszy okres i w pelnym wymiarze czasu pracy, a jednoczesnie ograniczenia naduzywania, czy nawet spekulacji w zakresie pobierania zasilkow.

Projekt ustawy przewiduje, ze nowe przepisy wejda w zycie po uplywie 6 miesiecy od dnia ogloszenia ustawy. Szacuje sie, ze w przypadku przyjecia i ogloszenia ustawy przed 1 stycznia 1997 r. wydatki z Funduszu Pracy w przyszlym roku zmniejsza sie o ok. 420 mln zl. Rownoczesnie obniza sie o ok. 90 mln zl dochody Funduszu Pracy w zwiazku z przyjeciem jako podstawy wymiaru skladek na Fundusz Pracy najnizszego wynagrodzenia zamiast jego polowy.

Rada Ministrow zaakceptowala notatke sekretarza KERM w sprawie przestrzegania przepisow ustawy z 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie ksztaltowania przyrostu przecietnych wynagrodzen w podmiotach gospodarczych.

Podstawa opracowania notatki przez sekretarza KERM byly informacje ministrow, kierownikow centralnych urzedow i wojewodow, pelniacych funkcje organow zalozycielskich lub sprawujacych nadzor wlascicielski, a takze na opracowaniu Ministerstwa Finansow. Wynika z nich, ze w 1995 r. z 2694 podmiotow gospodarczych, podlegajacych ustawie z 16 grudnia 1994 r., 1171 (43,5 proc.) przekroczylo maksymalny wskaznik przyrostu przecietnego miesiecznego wynagrodzenia. Z tego 316 przedsiebiorstw jednoczesnie pogorszylo swoja sytuacje finansowa (stanowi to 27 proc. przedsiebiorstw, ktore przekroczyly wskaznik).

Organy zalozycielskie i wlascicielskie oraz Ministerstwo Finansow prowadza biezaca kontrole ksztaltowania sie przecietnych wynagrodzen. Pozwala to szybko reagowac na powstajace nieprawidlowosci.

Organy zalozycielskie zastosowaly nastepujace sankcje:

• odwolanie dyrektora (16 przypadkow),
• odwolanie dyrektora z zawieszeniem decyzji (2 przypadki),
• wstrzmanie podwyzek wynagrodzen i wyplaty prowizji, a takze
• zmniejszenie lub pozbawienie prowizji od zysku, umowa o zarzadzanie i upomnienie.

W pierwszym kwartale 1996 r. analizowano 2365 przedsiebiorstw. W 433 z nich zostal przekroczony wskaznik przyrostu przecietnego wynagrodzenia, costanowi ok. 18 proc. ogolnej liczby. Z tego tylko w 39 przedsiebiorstwach odnotowano jednoczesnie pogorszenie sytuacji finansowej. Trzeba jednak dodac, ze wiekszosc organow zalozycielskich i wlascicielskich nie udzielila jednoznacznych informacji na ten temat.

Rada Ministrow na dzisiejszym posiedzeniu zobowiazala ministra finansow do sporzadzania kwartalnych informacji o funkcjonowaniu ustawy i przedstawiania jej Radzie Ministrow wraz z wnioskami nt. dyscyplinowania przedsiebiorstw.

Analiza przedsiebiorstw, ktore przekroczyly ustawowy wskaznik wzrostu przecietnego miesiecznego wynagrodzenia w 1995 r., pozwolila stwierdzic, ze znajduja sie w nich takie, ktorych sytuacja finansowa umozliwiala podniesienie poziomu wynagrodzen. Byly wsrod nich jednak i takie, ktore zwalnialy pracownikow z przyczyn ekonomicznych, a nawet byly przewidziane do likwidacji. Ponad polowa takich podmiotow gospodarczych podwyzszyla wynagrodzenia z funduszu bezosobowego, a nawet wyplacila premie i nagrody z zysku.

Aby przeciwdzialac podobnym praktykom w 1996 r zobowiazano organy zalozycielskie i wlascicielskie do:

• - wystosowania do dyrektorow przedsiebiorstw panstwowych i prezesow spolek Skarbu Panstwa pism przestrzegajacych przed konsekwencjami niestosowania sie do przepisow ustawy,
• - dokonania przez ministra finansow oceny przestrzegania ustawy w I polroczu br.

Analiza powinna zawierac ocene skutecznosci sankcji wobec przedsiebiorstw, ktore przekroczyly ustawowy wskaznik wzrostu przecietnych wynagrodzen. W razie stwierdzenia, ze podmioty te nie podporzadkowaly sie przepisom ustawy w pierwszych dwoch kwartalach 1996 r., zostana zastosowane zaostrzone sankcje dyscyplinarne.

Rada Ministrow zobowiazala prezesa Glownego Urzedu Statystycznego, by w porozumieniu z ministrem finansow, przygotowal projekt nowelizacji uchwaly nr 33 RM z 25 marca 1983 r. w sprawie klasyfikacji wynagrodzen w jednostkach gospodarki uspolecznionej, w celu stworzenia podstawy prawnej do ujmowania wielkosci wynagrodzen w sposob odzwierciedlajacy zmiany w gospodarce.

Nalezy podkreslic, ze w 1995 r. takie sankcje czesciej byly stosowane wobec przedsiebiorstw panstwowych niz jednoosobowych spolek Skarbu Panstwa.

Rzad wydal rozporzadzenie w sprawie okreslenia wysokosci oplat przeznaczonych na doplaty do eksportu cukru oraz zasad stosowania doplat do cukru wyeksportowanego od dnia 1 pazdziernika 1996 r. do dnia 30 wrzesnia 1997 r.

Celem rozporzadzenia Rady Ministrow jest zwiekszenie oplacalnosci produkcji cukru na eksport, poprzez wprowadzenie doplat do eksportu oraz ustalenie zasad ich udzielania.

Oplatami objety bedzie wyeksportowany cukier w okresie od 1.01. do 30.09.1997 r. w ilosci nie wiekszej niz 118,3 tys. ton. Do 31 brudnia br. wykorzystany bedzie limit, ktory wedlug ustalen z WTO wynosic moze do 122,9 tys. ton. Od 1 pazdziernika br. producenci cukru pobierac beda przy sprzedazy tego produktu oplate w wysokosci 1 proc. wartosci zakupionego cukru (do 30.09.1996 r. bylo to 2 proc.), ktora przekaza na wydzielono konto w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Doplaty dokonywane beda przez ARiMR na wniosek producenta, ktory wyeksportowal cukier. Doplata taka nie moze byc wyzsza, niz roznica pomiedzy cena minimalna, a cena cukru na gieldzie londynskiej w tygodniu poprzedzajacym zawarcie transakcji.

Rada Ministrow zajela stanowisko wobec projektu Komisji Polityki Spolecznej Sejmu o zmianie ustawy o zasilkach rodzinnych i pielegnacyjnych.

Przedstawione w projekcie ustawy propozycje zmian przepisow zawieraja uscislenia niektorych pojec wystepujacych w obowiazujacej ustawie. Precyzyjniej sformulowane przepisy wplyna na sprawniejsze dzialanie organow uprawnionych do wyplacania zasilkow. Z tego powodu rzad nie zglasza zastrzezen do projektu ustawy o zmianie ustawy o zasilkach rodzinnych i pielegnacyjnych, zgloszonego przez Komisje Polityki Spolecznej Sejmu.